Een ABC-tje

Onlangs vroeg weer een cursist naar mijn antwoord op de vraag wat de toekomst van het DIV-vak zal brengen. Een lastige vraag. In de toekomst kunnen kijken is nu eenmaal niet voor iedereen weggelegd.

Ideeën heb ik er wel over. Op dat moment heb ik een uitstapje gemaakt naar de wereld van budgetcoaches, budgetbeheerders en schuldhulpverleners. Naar mijn idee maakt de wereld van de schuldhulpverlening een stormachtige groei door. Zie bijvoorbeeld dit artikeltje "Aantal Nederlanders in schuldhulpverlening 'nauwelijks gedaald". 

Dit lijkt te leiden tot een opkomst van mensen die er hun beroep van maken. Hoe lang kennen we het beroep van budgetcoaches en budgetbeheerders? Ik kende het bestaan van bewindvoerders. Nu heb ik in mijn kennissenkring een budgetcoach en een budgetbeheerder. Zij hebben een gevarieerd klantenbestand. Het gaat lang niet alleen om mensen met lage inkomens en laag opgeleiden. Er zitten ook hoog opgeleide klanten tussen en mensen die een inkomen genieten waar ik misschien best jaloers op ben. Het zijn mensen die in ‘Een dubbeltje op z’n kant’ op TV verschijnen en mensen die het gewoon makkelijk vinden dat een ander zich met zijn/haar portemonnee bezighoudt.
Klanten die het nodig hebben of fijn vinden om hun financiële zaken met een coach door te nemen en zo meer grip te hebben op hun budget. En klanten die het hele budgetbeheer graag aan een ander over laten. De eerste groep beheert hun budget nog zelf. De tweede groep niet.
10 jaar geleden hoefde je daar echt niet om te komen. Er was gewoon geen vraag naar en geen aanbod van deze dienstverlening.

Een zelfde ontwikkeling zou best eens in de wereld van het informatiebeheer kunnen bestaan. We zien mensen, inclusief collega’s binnen organisaties, worstelen met informatie. In organisaties besteden medewerkers veel tijd aan het zoeken naar informatie. Cijfers variëren in diverse bronnen van 2 uur per dag tot 4 uur per week en van 15% tot 30% procent van de werktijd.

Waarom doen mensen dat nog? We hebben immers voldoende informatieadviseurs en informatiebeheerders in de organisatie rondlopen? Misschien is het aanbod nog niet goed genoeg. En misschien is de drempel om om hulp te vragen nog wat hoog. In een wereld waarin vrijwel alle informatie inmiddels digitaal ergens is opgeslagen, waar nepnieuws en alternatieve feiten concurreren met betrouwbare en authentieke bronnen zou deze drempel best wel eens lager kunnen worden. Ik ken organisaties waar DIV-ers actief bezig zijn met ondersteuning van de klant/gebruiker van het DMS of zaaksysteem. Van hun diensten wordt gretig gebruik gemaakt. Een echte dienst is het nog niet, althans zo wordt het nog niet ervaren. Het is nu nog ‘incidentele hulp’. Maar dat is het eigenlijk niet: er ontstaat een vaste klantengroep. De één wil tips over hoe ze het best of handigste met hun informatie om kunnen gaan. De ander vraagt om handelingen over te nemen en informatie voor hen te beheren.

De toekomst van een DIV-er zou best eens in die hoek kunnen zitten. Zo kennen we in 2020 de beroepen van informatieadviseur, -beheerder en –coach.