Zaakgericht werken in beweging

“Liberalisering is goed – is de realiteit anders, dan ligt dat aan de realiteit.” Een uitspraak in een artikel over de aanpak van Griekenland door Europa.

Het doet me denken aan de eerste jaren van de opkomst van zaakgericht werken. Iedereen moest en zou zaakgericht moeten gaan werken. Alle werkzaamheden moeten ondergebracht worden in het zaaksysteem, op een zaakgerichte manier. Een andere manier van werken was niet meer denkbaar en niet meer bespreekbaar. Als je hier niet in mee ging, was je er nog niet klaar voor of was je te dom om het te kunnen begrijpen.
Inmiddels is het bijna 2018 en is er ruimte voor andere inzichten en keuzes.

Zaakgericht werken heeft zeker voordelen: alle informatie over een zaak netjes en overzichtelijk bij elkaar is gewoon goed. Niets meer aan doen. Wat er dan tot de zaak behoort is een vraag die wel beantwoord moet worden. Is de zaak de eenmalige uitvoering van een proces (zaaktype)? Of kan een zaak bestaan uit meer? En zo ja, dan wil je misschien kiezen voor andere woorden om aan te geven hoe informatie is gebundeld. Zo kunnen er (weer) project-, object- en subjectdossiers ontstaan.
Fijn is dan dat dit in het (zaak)systeem vormgegeven kan worden.

Twee of meer werelden kunnen naast elkaar bestaan. Dat is de winst van de afgelopen een tot twee jaar. Het heeft wel enige tijd nodig om volledig geaccepteerd te worden. Als dat zo is, dan zie je de voordelen van de diversiteit.
In ‘Een gelukkig leven. Mensen en digitaal werken 2015-2016’ lees je er over. Het is een uitgave van Digital. Net als de voorgaande uitgaven ‘De Zaak X’ en ‘De Zaak Y’ is het als download beschikbaar op de website van Digital.
Een leverancier als BCT heeft het nu over zaakgericht archiveren. Zij zien dit als opstap naar volledig zaakgericht werken met een zaaksysteem. Als je dat wilt. Dus het hoeft niet.

Waar het om gaat is dat we zoeken naar de manier van werken die het beste bij je past. Grotendeels zal het zaakgericht zijn of blijven. In een of andere vorm. Ik denk dat we ons flexibel op moeten stellen en uit de voeten moeten kunnen met verschillende manieren van werken. Het betekent niet dat het iedere dag anders moet en dat iedereen kan en mag doen wat hij/zij wil. Het betekent dat er een aantal manieren van werken zijn waar uit gekozen kan worden. De realiteit is nu eenmaal afwisselend.

Zie ook het eerdere artikel van John Gerse "Alles in het zaaksysteem".